روز است ودر ماه رمضان در هر سه يك ختم سنت است واگر روزى يك ختم تواند بكند خوب است علامه مجلسي رحمة الله عليه فرموده كه در حديث است كه بعضي از أئمة عليهم السلام در اين ماه چهل ختم قرآن وزيادة مىكردند واگر هر ختم قرآني را ثوابش را به روح مقدس يكى از چهارده معصوم هديه كند ثوابش مضاعف گردد واز روايتي ظاهر ميشود كه اجر چنين كسى آن است كه با ايشان باشد در روز قيامت ودر اين ماه دعا وصلوات واستغفار بسيار بايد نمود ولا إِلَه إِلا اللَّه بسيار بايد گفت ( وروايت شده كه : جناب امام زين العابدين عليه السلام چون ماه رمضان داخل مىشد تكلم نمىكرد مگر به دعاء وتسبيح واستغفار وتكبير وبايد اهتمام بسيار نمود به عبادت ونافله هاى شب وروز )
قسم دوم اعمالي است كه در شبهاى ماه رمضان بايد بجا آورد
وآن چند امر است
أول افطار است
ومستحب است كه بعد از نماز شام افطار كند مگر آنكه ضعف بر أو غلبه كرده باشد يا جمعى منتظر أو باشند
دوم آنكه افطار كند با چيز پاكيزه از حرام
وشبهات وبهتر آن است كه به خرماى حلال افطار كند تا ثواب نمازش چهار صد برابر گردد وبه خرما وآب وبه رطب وبه لبن وبه حلوا وبه نبات وبه آب گرم به هر كدام كه افطار كند نيز خوب است
سوم آنكه در وقت افطار
دعاهاى وارده آن را بخواند از جمله آنكه بگويد اللَّهُمَّ لَكَ صُمْتُ وعَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْتُ وعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ تا خدا عطا كند به أو ثواب هر كسى را كه در اين روز روزه داشته واگر دعاى اللَّهُمَّ رَبَّ النُّورِ الْعَظِيمِ را كه سيد وكفعمى روايت كرده اند بخواند فضيلت بسيار يابد وروايت شده كه : حضرت أمير المؤمنين عليه السلام هر گاه مىخواست افطار كند مىگفت بِسْمِ اللَّه اللَّهُمَّ لَكَ صُمْنَا وعَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْنَا فَتَقَبَّلْ [ فَتَقَبَّلْه ] مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
چهارم در لقمه أول بگويد بِسْمِ اللَّه الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ اغْفِرْ لِي
تا خدا أو را بيامرزد ( ودر خبر است كه : در آخر هر روز از روزهاى ماه رمضان خدا هزار هزار كس را از آتش جهنم آزاد مىكند پس از حق تعالى بخواه كه تو را يكى از آنها قرار دهد )
پنجم در وقت افطار سوره قدر بخواند
ششم در وقت افطار تصدق كند
وافطار دهد روزه داران را اگر چه به چند دانه خرما يا شربتى آب باشد ( واز حضرت رسول صلى الله عليه وآله مروى است كه : كسى كه افطار دهد روزه دارى را از براي أو خواهد بود مثل اجر آن روزه دار بدون آنكه از اجر أو چيزى كم شود وهم از براي أو خواهد بود مثل آن عمل نيكويى كه بجا آورد آن افطار كننده به قوه آن طعام ) ( وآيت الله علامه حلى در رساله سعديه از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود : هر مؤمني كه اطعام كند مؤمني را لقمه اى در ماه رمضان بنويسد حق تعالى براي أو اجر كسى كه سى بنده مؤمن آزاد كرده باشد واز براي أو باشد نزد حق تعالى