شرح لغات :
شأن نزول
تفسير
خداوند پس از اينكه توحيد و اهل آن و شرك و مشركين را ذكر كرد ، نعمتها و احسانهايى كه نسبت بهر دو گروه اعطا كرده است خاطر نشان ساخت و آنان را از پيروى شيطان كه موجب كفران نعمتها است نيز نهى كرد و فرمود : يا أَيُّهَا النَّاسُ . . . - اين خطاب عموميت دارد و شامل همهء افراد بشر مىگردد يعنى اى مردم ! كُلُوا . . . - اين لفظ امر است ولى معناى آن اباحه است يعنى جائز و مباح است كه بخوريد . مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالًا طَيِّباً . . . - پس از اينكه خداوند تناول كردن را مباح گردانيد ببيان اينكه آن خوردنى بايد داراى چه وصفى باشد پرداخت چون در ميان خوردنيها حلال و حرام هر دو وجود دارد و حرام موجب هلاكت و حلال باعث نيرومندى بر انجام عبادت است و در صورتى غذاى انسان حلال خواهد بود كه جز محرّمات ذاتى نباشد و حقّ غير بر آن تعلّق نگرفته باشد و « طيّب » را بعضى به معناى حلال