جبائى ميگويد : همه بر يك حال استقرار دارند - يعنى قنوت معناى دوام را دارد - و آن حال شهادت دادن به خداوندگارى او است از راه آثار صنعت او .
ابو مسلم ميگويد : همه در دائره ملك و سلطنت او هستند و هر نحو بخواهد تصرّف مىكند و براى او امتناع ندارد . .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 117 ]
بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 117 )
[ ترجمه ]
اختراع كننده است آسمانها در زمين را ، و هنگامى كه اراده كند عملى را به آن ميگويد : باش و سپس آن مىباشد . ( 117 )
شرح لغات :
بديع . . . - مخترع .
قضى . . . - حكم كرد .
تفسير :
پس از آنكه خداوند تنزيه كرد خود را از اتخاذ ولد و استدلال نمود به اينكه آنچه در آسمانها و زمين است ملك او است - و ملكيت با فرزند بودن سازش ندارد - تأكيد نمود اين معنى را و فرمود :
بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . .
- اختراع كننده است آسمانها و زمين را .
و ايجاد نمود آن دو را از روى ابتكار بدون اينكه از ساخته شدهء ديگرى اقتباس كرده و فرا گرفته باشد .
وَ إِذا قَضى أَمْراً . . .
- و هنگامى كه اراده كند عملى را .
برخى گفتهاند : معناى آن اين است : هنگامى كه امرى را بجا آورد يعنى اراده نمايد كه امرى را احداث نمايد مانند آيه شريفهء :
« فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ »
« 1 » كه معناى آن اين است : هنگامى كه ارادهء قرائت قرآن نمودى استعاذهء به خدا بنما - و اعوذ باللَّه بگو - .
پارهاى گفتهاند : معناى آن : هنگامى كه استوار كند امرى را مىباشد .
هامش
( 1 ) سورهء 16 آيه 98 هنگامى كه ارادهء قرائت قرآن نمودى پناه به خدا ببر .