از مكّه تا چاه ابن مرتفع « 1 » و از چاه ابن مرتفع تا قرن المنازل « 2 » كه دهى است و مردم يمن از آنجا محرم مىشوند ، راه از آنجا به سمت راست بسوى طائف مىرود .
و كسى كه از مكه قصد طائف كند به عرفات « 3 » مىآيد . از آنجا به بطن نعمان « 4 » مىرسد كه كوهى است و به آن نعمان السحاب گفته مىشود ، چون ابرى دائما روى آنست . سپس از گردنهاى بالا مىرود . وقتى كه بالاى آن رسيد ، به طائف مشرف مىگردد ، و از آنجا سرازير مىشود ، و از يك گردنه كوتاه ديگرى كه تنعيم طائف « 5 » ناميده مىشود ، بالا رفته ، ( پس از آن به طائف مىرسد ) « 6 » .
از غمره راه بسوى يمن مىپيچد .
از غمره تا جدد « 7 » دوازده ميل .
و جدد جايگاه پست و محل تقسيم كاروانهاست . و در آن جز يك چاه آب چيز ديگرى نيست . و نخلستان و مزارعى دارد كه با شتر آنها را سيراب مىكنند « 8 » . و آن جايگاه يسر « 9 » غلام عثمان بن عفّان است .
از جدد تا فتق « 10 » .
از فتق تا تربه « 11 » ، و آن ده بزرگى است كه در آن چشمههاى آب جارى است . و كشتزارها دارد ، و آن ده خالصهء غلام مهدى « 12 » است .
هامش
( 1 )Birlbn al - Mortafic،
( 2 )Qarn al - Manazil،
( 3 )cArafat،
( 4 )Nacman( 5 )Tancym de Taif( 6 ) قسمت داخل پرانتز در متن عربى كتاب افتاده ، امّا در ابن رسته آمده است . ر ك به ترجمهء الاعلاق ، ص 215 .
( 7 )Djadad( 8 ) اين شتران را نواضح مىگفتند . ر ك ترجمهء البلدان ، ص 92 .
( 9 )Yasar( 10 )Fotok ( Futuq )( 11 )Toraba( 12 ) منظور مهدى ، خليفهء عباسى است .