تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام ( عصر پيامبر اعظم ص ) ( فارسى ) — صفحة 743

مساهمون:

ص٧٤٣

ملحق شدن على عليه السلام به رسول‌اللّه صلى الله عليه و آله

پيامبراكرم صلى الله عليه و آله طى نامه‌اى از على عليه السلام خواسته بود كه از يمن عازم حج شود ، اما متذكر نشده بود كه خودش براى چه نوع حجى حركت كرده است . على عليه السلام همراه با سپاهى كه از مدينه با وى عازم يمن شده بودند ، به سوى مكه حركت كرد و سى و چهار شتر را براى قربانى در نظر گرفت . از نكات قابل توجه اين است كه مقدار زيادى حلّه ( قطيفه ) يمنى همراه آن حضرت عليه السلام بود . « 1 » او هنگامى كه به ميقات يَلَمْلَم رسيد ، به همان نيت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله محرم شد و فرمود : « خدايا به همان نيت پيامبر تو محرم مىشوم . » وقتى كه رسول الله صلى الله عليه و آله از راه مدينه به مكه نزديك شد ، على نيز از راه يمن به مكه نزديك شده بود ( و در منطقهء فتق در نزديكى طائف ، ابورافع قبطى « 2 » را جانشين خود قرار داد ) و خودش براى ديدار پيامبراكرم صلى الله عليه و آله پيش افتاد . او آن حضرت صلى الله عليه و آله را كه مشرف به مكه شده بود ، ملاقات كرد و پس از ديدار و عرض سلام ، آن حضرت را جريان اقدامات خويش قرار داد و عرض كرد كه به شوق ديدن حضرت ، از سپاه خود پيش افتاده است . رسول الله صلى الله عليه و آله نيز بسيار خوشحال شد و با ديدن على چهره‌اش شكوفا گرديد . آن‌گاه پرسيد : با چه نيتى محرم شدى ، اى على ؟ جواب داد : اى رسول خدا ، شما در نامه ننوشته بوديد كه با چه نيتى محرم مىشويد ، براى همين من نيت خود را همانند نيت شما قرار دادم و گفتم : « خدايا به همان نيت پيامبر تو محرم مىشوم . و سى و چهار شتر را براى قربانى مشخص كرده‌ام . » رسول الله صلى الله عليه و آله فرمود : اللّه اكبر ! و من هم شصت و شش قربانى آورده‌ام . تو شريك من در حج و مناسك و قربانىام هستى . بر همين احرام باقى باش و به سوى سپاهت برگرد و به سرعت آنان را بياور تا ان‌شاءالله در مكه جمع شويم . على عليه السلام با او خداحافظى كرد و به سوى سپاه خويش بازگشت . او آنان را ديد كه وارد مكه شده و در كنار سدره جمع شده‌اند در حالى كه حلّه‌هايى را كه در سپاه بوده است ، پوشيده‌اند ! وى به جانشين خود ( ابورافع ) نهيب زد كه واى بر تو ، چه چيز باعث شده كه حلّه‌ها را به آنان بدهى ، پيش از آن‌كه
هامش
( 1 ) . واقدى مىنويسد : اين حُلّه‌ها ، خمس غنائم بوده است و شيخ مفيد مىنويسد : اين‌ها جزيهء نصاراى نجران بوده است . ( 2 ) . مغازى واقدى ، ج 2 ، 1080 .