- در صبح روز پنجشنبه ، سيزدهم ربيع الآخر سال 686 ه . ق / 1277 م ، شيخ فقيه ، ابوالقاسم جعفر بن حسن ، معروف به محقق حلّى ، از بالاترين نقطه منزلش افتاد و درجا جان داد . پيكرش به ضريح اميرمؤمنان ( ع ) منتقل گرديد و در آرامگاه ايشان به خاك سپرده شد . كتاب « شرائع الاسلام » از كتابهاى مهم اوست ، كه از آن زمان تا به امروز ، همواره يكى از كتابهاى اساسى تحصيلى فقهى ، نزد شيعه به شمار مىرود .
- رضى استرآبادى ، مؤلف كتاب « شرح الكفاية في النحو » ، در سال 686 ه . ق / 1287 ميلادى از دنيا رفت . او تأليف كتابش را در محضر مبارك اميرمؤمنان ( ع ) ، در نجف اشرف ، در سال 683 ه . ق / 1284 م ، به پايان رسانيد .
- در سال 709 ه . ق / 1309 م ، سلطان محمد بن ارغون بن بغا بن هلاكو بن تولى ابن چنگيز خان مغول ، معروف به « خداندا » ، يعنى عبدالله ، از نجف ديدن كرد . درباره علت گرويدن او به تشيع ، روايتى نقل شده است كه سيد محمد امين ، آن را از علامه مجلسى ، در كتاب « شرح الفقيه » ، روايت كرده است . او مىگويد :
سلطان محمد ، زنش را سه بار طلاق داد . خواست به او رجوع كند ، به او گفتند : حتما بايد زن او ابتدا به ازدواج شخصى ديگرى دربيايد تا براى سلطان حلال شود . يكى از وزيران سلطان به او گفت : در حلّه دانشمندى است كه بر باطل بودن اين طلاق فتوا مىدهد . دانشمندان درباره آن عالم گفتند : مذهب آن فقيه باطل است و او و يارانش از عقل ، هيچ بهرهاى ندارند . با اين حال ، سلطان دستور داد او را احضار كنند .
درباره وارد شدن آن عالم به محضر سلطان ، ارائه نظرات مذاهب گوناگون ، اعتراف دانشمندان به فضل آن عالم و باطل دانستن طلاق سلطان به سبب آنكه بدون حضور شاهدان عادل ، مرتكب آن شده بود ، داستان درخور توجهى نقل شده است . سلطان پس از شنيدن استدلالهاى علامه حلّى ، به مذهب تشيع گرويد .
قبر الإمام علي ( ع ) وضريحه ( تاريخچه آستان مطهر امام على ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 331
مساهمون: صلاح مهدى الفرطوسي
ص٣٣١