گرامى ترين فرد براى جهان انسانيّت پايان پذيرفت ، مردى كه از روزى كه خداوند او را بدين جهان آورد تا روزى كه او را به پيشگاه خود برد پيوسته در تلاش و مجاهده به سر كرد ؛ در كودكى و نوجوانى با رذيلتها به نبرد پرداخت و در نوجوانى مرد فضيلت و در جوانى مرد امانت و امين نامور شد ، مردى كه از همان آغاز زندگى براى او سهل و آميخته به آسايش نبود ، زيرا طعم يتيمى را چشيد هر چند مغلوب ذلّت آن نشد و طعم فقر را نيز چشيد گر چه تن به زبونى و خوارى نداد تا آن زمان كه بار سنگين رسالت بر دوش او قرار گرفت و او اين بار گران را بر شانه نهاد و طعم هر آزارى را در راه به مقصد رساندن آن چشيد و در همهء آن مراحل پايدار و منادى پايدارى بود تا هنگامى كه به مدينه هجرت كرد و با دستى شمشير جهاد و با دست ديگر قرآن هدايت و تعليم را گرفت تا انسانيّت را به اوج خود و انسان را به كرامت شايستهء خويش برساند و آيين گذشت و مهربانى را جامهء عمل بپوشاند و خود نيز در اين راه پيشگام شد تا آن زمان كه كاملترين انسان و يا مصداق انسان كامل در عالم هستى گشت و پس از آن بدرود حيات گفت و در خاك سپرده شد ، هر چند آيين او هرگز نخواهد مرد و به خاك سپرده نخواهد شد .
ارث پيامبر ( ص )
775 - پيامبر ( ص ) در هنگام بدرود حيات صاحب هيچ ثروتى نبود تا آن را به ارث گذارد . او تنها در هنگام بيمارى آخرين خود قدرى طلا داشت كه آنها را صدقه داد .
او در طول حيات خويش هرگز ثروتى براى خود نداشت ، بلكه هر چه در اختيار او قرار مىگرفت همه را در راه خير انفاق مىكرد و خود با خوردن نان جو روزگار مىگذراند و ثروت و دارايى در دست او چون آبى در جوى جارى بود و از جانب او به سوى مستضعفان ، درماندگان ، بينوايان ، در راه ماندگان و يتيمان سرازير مىشد و در دست او هيچ چيز نمىماند و اگر چيزى در نزد او مانده بود