ن 626 7 - ك 216 4 كان لله بوده اى در ما مضى : اشارتست به حديث شريف مَنْ كانَ لِلَّه كانَ الله لَه . ( 1 ) . و شاهد است براى دادن حق خواستههاى متقين را . يعنى چون متقى ارادهء خدا را بر ارادهء خود ايثار نمود ، و عامل به اوامر و نواهىِ خدا - جلّ شأنه - شد ، شريعةً و طريقةً پس ارادهء امكانى براى او نماند . بلكه در ارادهء وجوبى فانى شد . و ارادهء واجب الوجود نافذ است . بلى عبدِ محض ، وجود و توابع وجودش ، از مولى است . كه اَلْعَبْدُ وَما فى يَدِه كانَ لِمَوْلاه . ( 2 ) پس مولى هم براى اوست . چنان كه در حديث است كه اَلْعُبُودِيَّةُ جَوْهَرَةٌ كُنْهُهَا الرُّبُوبِيَّةُ . ( 3 ) و اكابر فرمودهاند : نِهايِةُ الفَقْرِ بِدايَةُ الغِنا .
ن 626 17 - ك 216 9 كاين حسام و اين ضيا يكتاست هين : اشارتست به آن كه چون خَلَقَ الله آدَمَ عَلى صُورَتِه ( 6 ) و در