تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مثنوى — صفحة 164

مساهمون:

ص١٦٤
و اندرين يم : بحر حقيقت و فن ايشان معجزه و كرامت .
( ( 3606 ) ) تخوتى دارند و كبرى چون شهان * چاكرى خواهند از اهل جهان

ن 561 16 - ك 195 12 تخوتى : بىنيازيى . كبرى : چون متحققند چه جاى متخلق به اخلاق الله و منها « اَلْعَزِيزُ اَلْجَبَّارُ اَلْمُتَكَبِّرُ » . 59 : 23 ( 1 ) چاكرى : به ياء نسبت نه ياء تنكير .

( ( 3612 ) ) اسب خود را اى رسول آسمان * در ملولان منگر و اندر جهان
ن 561 22 - ك 195 15 اسب خود را : يعنى به كردار ملولان نظر مكن و عنان مكش و اندر جهان يعنى بجهان اسب خود را .
( ( 3616 ) ) گر پشيمانى بر او عيبى كند * آتش اوّل در پشيمانى زند
ن 562 4 - ك 195 17 در پشيمانى زند : يعنى تغير حال ندارد .
( ( 3620 ) ) روز خفاشك نيارد بر پريد * شب برون آمد چو دزدان و جريد
ن 562 11 - ك 195 21 خفاش : شبپره . جريد : شها .
( ( 3627 ) ) حيلت او از سبالش نگذرد * چنبره حجرهء قمر چون بر درد
ن 562 18 - ك 195 25 سبالش : سبيلش و شاربش .
( ( 3628 ) ) با عدوّ آفتاب اين بد عتاب * اى عدوّ آفتاب آفتاب
ن 562 19 - ك 195 25 اين بد : يعنى طعن در حق عدو آفتاب عالم ظاهر اين بود و اما قدح و جرح در بارهء عدو آفتاب حقيقت لا تعد و لا تحصى و از آن جمله آن كه .
( ( 3630 ) ) تو عدوّ او نه اى خصم خودى * چه غم آتش را كه تو هيزم شدى
ن - ك 195 26
هامش
( 1 ) قرآن كريم سورهء حشر آيهء 23 . .