باب دوم يادى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و برخى از شايستگىها و ويژگىهايش
فصل [ 1 ] : گرامى بودن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نزد خداوند
از ابن عباس رسيده كه گفته است : به خداوند سوگند ، و باز هم سوگند كه او هيچكس را عزيزتر از محمّد صلّى اللّه عليه و آله نيافريده ، پديد نياورده و هستى نبخشيده است و هيچ نشنيدهايم كه خدا به جان كسى جز او سوگند ياد كند ، آنجا كه فرمود : لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ « 1 » ؛ يعنى اى محمّد ، به جانت سوگند . « 2 » يكى از پيشينيان گفته است : خداوند از آن روى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را « به مؤمنان از خودشان سزاوارتر » « 3 » قرار داد كه نفس هر انسانى او را به بدىها فرمان مىدهد ، در حالىكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تنها به آنچه صلاح دو سراى است فرمان مىدهد . عمر بن عبد العزيز گفته است : يكى از نشانههاى گرامى بودن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نزد خداوند اين است كه خدا پيش از آنكه به گناه وى اشاره كند از بخشودن گناهش سخن به ميان آورد و فرمود : عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ . « 4 »