دارند تغيير دهند » ؛ نساء / 119 : « وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ » « و به آنان فرمان مىدهم تا خلق خدا را دگرگون سازند » . ]
155 - ختّار :
يعنى : دانست و بدين يقين كرد كه نبايد از ستم و تقدير روزگار بترسد . [ اين كلمه در آيهء لقمان / 32 آمده است . « وَ إِذا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ » . يعنى : وقتى موجهايى چون ابرها آنانرا فرو پوشاند خداوند را به اخلاص خواندند و چون آنان را به خشكى رساند و نجات داد برخى از آنان انصاف كردند ، و جز غدّاران ناسپاس نعمت كسى آيات ما را انكار نمىكند . اين كلمه ، به صيغه و مادّه ، تنها يك بار در قرآن آمده است . از دقّت ظاهر اين واژه است كه ابن عباس ناگزير شده در تفسير آن از سه واژهء پياپى كه هر سه به صيغهء مبالغه است « غدّار ، ظلوم ، غشوم » بهره جويد . امّا به هر حال اين تفسير به آنچه با سياق كلمه سازگارى دارد نزديكتر است تا گفته راغب كه مىگويد : « ختر » نيرنگى است كه انسان در آن گرفتار « ختور » مىگردد يعنى آن كه به خاطر رنج و تلاشى كه در مسير نيرنگ به عمل مىآورد ضعيف و سست مىشود . خداوند - تعالى - مىفرمايد : « كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ » . ابن اثير مفهوم « مبالغه در غدر » را در اين كلمه خاطر نشان ساخته است . او در حديث « ما ختر قوم بالعهد إلّا سلّط عليهم العدوّ » ( هيچ قومى در پيمان خود خيانت نورزيدند مگر آن كه دشمن بر آنان پيروز شد ) مىگويد :