152 - باسرة :
يعنى : در پگاه نبرد نسار با لشكرى در هم فشرده و روى ترش كرده بر تميم وارد شديم . [ اين كلمه در آيهء قيامت / 24 ، آمده است . « كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ * وَ تَذَرُونَ الْآخِرَةَ * وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ * إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ * وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ * تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ » . يعنى : نه ، چنين نيست ، بلكه شما اين جهان زودگذر را دوست مىداريد * و آخرت را رها مىكنيد * در آن روز چهرههايى خرم و درخشان است * و به پروردگار خويش نظر مىكند * و چهرههايى در آن روز عبوس و ترش است * و مىداند كه عذابى شكننده بر او خواهد آمد . اين صيغه تنها يك بار در قرآن به كار گرفته شده ، امّا از همين مادّه فعل ماضى « بسر » در آيه مدثّر / 22 آمده است : « ثُمَّ نَظَرَ * ثُمَّ عَبَسَ وَ بَسَرَ * ثُمَّ أَدْبَرَ وَ اسْتَكْبَرَ » « آنگاه نگريست * سپس روى ترش كرد و پيشانى در هم كشيد * سپس پشت كرد و بزرگى فروخت . » در قرآن كريم جز در اين دو مورد كلمهاى از اين مادّه نيامده است . تفسير « باسرة » به « كالحة » يك تقريب به ذهن است كه سياق آيه كه پس از « ناظره » و در مقابل آن قرار گرفته ، و همچنين اقتران « بسر » به « عبس » در آيهء مدثر آن را تقويت مىكند . راغب اين كلمه را به گونهء ديگرى تفسير كرده و آن را به « ابتسار » به معنى