150 - دسر :
يعنى : كشتى ملوانى كه محكم ساخته شده ، چوبهاى آن خوب تراشيده شده و ميخهايش آنها را به هم بافته است . [ اين كلمه در آيهء قمر / 13 ، دربارهء كشتى نوح ، آمده است : « وَ حَمَلْناهُ عَلى ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ * تَجْرِي بِأَعْيُنِنا جَزاءً لِمَنْ كانَ كُفِرَ * وَ لَقَدْ تَرَكْناها آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ » . يعنى : او را بر آن كشتى كه تختهها و ميخها داشت سوار كرديم * در پرتو نگاه عنايت ما روان شد تا سزايى براى كسانى گردد كه كافر شدند * و هر آينه آن كشتى را نشانهاى قرار داديم ، پس آيا كسى هست كه پند گيرد ؟ اين كلمه ، به صيغه و مادّه ، تنها يك بار در قرآن آمده است . تفسير « دسر » به آنچه كشتى به وسيلهء آن به هم بافته مىشود ، شرحى است نيازمند روشنگرى و توضيح بيشتر كه بيت شاهد نمىتواند آن را بر آورده سازد . راغب كلمه « دسر » در اين آيه را به معنى « مسامير » ( ميخها ) جمع « مسمار » مىداند و مىگويد : اصل « دسر » راندن شديد و همراه با قهر است . گفته مىشود : « دسره بالرمح » ( او را به نيزه پيش راند ) ، و « رجل مدسر » ( كسى كه به نيزه رانده شده است ) ، چنان كه مىگوييد : « مطعن » ( كسى كه ضربت نيزه به او رسيده ) . « 160 » ابن اثير نيز در ذيل حديث [ امام ] على [ عليه السّلام ] « رفعها به غير عمد يدعمها و لا دسار ينتظمها » ( آسمان را بىهيچ ستونى كه نگاه دارد و بىهيچ ميخى كه به هم استوار سازد