67 - نحب :
يعنى : آيا از انسان نمىپرسيد در چه تلاش است ؟ آيا اجلى است كه تقدير شود يا گمراهى و باطلى است ؟ [ اين كلمه در آيهء احزاب / 23 آمده است : « مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا » . يعنى : مردانى از مؤمنان هستند كه در پيمان خويش با خداوند صداقت ورزيدند ؛ كسانى از آنان اجلشان فرا رسيده است و كسانى نيز در انتظارند و هيچ پيمان خود دگرگون نكردهاند . اين كلمه ، به صيغه و مادّه ، تنها يك بار در قرآن آمده است . هر چند تفسير اين كلمه به « اجلى كه تقدير شده » نزديك به نظر مىرسد ، اما اين واژه - چنان كه در المفردات راغب مىخوانيم - به « وفا به نذرى كه به وجوب آن حكم گرديده » نيز تفسير شده است . در حديث است كه « طلحة ممّن قضى نحبه » . ابن اثير در شرح اين روايت مىگويد : « نحب » به معنى نذر است ، گويا وى خود را بدان ملزم ساخته بود كه در جنگ به دشمنان خدا