( 1 )
كيفر آن كس كه قصد گناه كند
( 2 ) [ 963 ] 1 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا چون مؤمنى قصد گناه كند از روزىاش محروم ماند .
( 3 )
كيفر گناه
( 4 ) [ 964 ] 1 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كه آهنگ گناهى كند نبايد انجامش دهد ؛ زيرا به راستى ، گاهى بنده گناهى مىكند و پروردگار گرامى و بزرگ او را ديده و مىفرمايد : به بزرگى و شكوهم سوگند كه هرگز او را نبخشايم .
( 5 )
كيفر آن كس كه كارى را خداجويانه انجام دهد ولى خشنودى مردم را نيز در نظر گيرد
( 6 ) [ 965 ] 1 - . . . امام باقر عليه السّلام فرمود : اگر بندهاى كارى را براى دستيابى به خشنودى خداى گرامى و بزرگ و سراى آخرت انجام دهد ولى خشنودى يك نفر از مردم را نيز قصد كند مشرك باشد . و امام صادق عليه السّلام نيز فرمود : هر كه كارى را براى مردم انجام دهد پاداشش بر مردم است ، همانا هر ريايى شرك است . و نيز فرمود : خداى گرامى و بزرگ مىفرمايد : هر كه براى من و غير من كارى كند آن كار براى ديگرى باشد [ نه من ] .
( 7 )
كيفر گسستن ارتباط خويشاوندى و گسستگى دلها از يك ديگر
( 8 ) [ 966 ] 1 - . . . امام صادق از پدرانش عليهم السّلام روايت نموده كه پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : آنگاه كه دانش نمودار گردد ولى از عمل نمودن به آن خوددارى كنند و زبانها يك صدا و پيوسته و دلها جدا و گسسته گردند و خويشاوندان ارتباط خويش از هم