( 1 ) [ 810 ] 6 - . . . امام باقر عليه السّلام فرمود : هر كه ستمها و حقكشىهايى را كه به ما رسيده و مصيبتهايى را كه به آن در افتاديم زشت نداند با آن كس كه بر ما ستم رانده شريك باشد .
( 2 ) [ 811 ] 7 - . . . امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : فرقهء « مرجئه » ( آنان كه ايمان را كافى مىدانند و گناه كردن را مخلّ در رستگارى نمىدانند ) و پيشواى آنان كور محشور شوند ؛ پس گروهى از امّتهاى ديگر گويند : امّت محمّد را جز كور نمىبينيم ؛ پس به آنان گفته شود : اين كوران از امّت محمّد نيستند . به راستى كه اينان دين محمّد را ديگرگون ساختند و از اين رو خود نيز دگرگون شدند و دين او را تغيير دادند و به اين سبب خود نيز تغيير يافتند .
( 3 ) [ 812 ] 8 - . . . سعيد بن ابى سعيد بلخى گويد : امام كاظم عليه السّلام فرمود : به راستى ، خداى گرامى و بزرگ هنگام هر نماز كه نمازگزار ، نماز مىگزارد بر بندگان مؤمن باورمند رحمت مىفرستد و بر گروهى از اين بندگان لعنت مىفرستد . عرض كردم : فدايت شوم ، چرا ؟ فرمود : به سبب انكار نمودن حقّ ما و تكذيب ما .
( 4 ) [ 813 ] 8 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : در روز رستاخيز ابليس لعنت شده را همراه گمراهكنندهء اين امّت با دو لگام با ضخامتى همانند كوه احد آورند و با صورت بر زمين كشند و يكى از درهاى دوزخ به خاطر اين دو بسته شود .
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 479
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٧٩