قرائت قرآن بر طبق هفت قرائت متواتر است نه قرائتهاى خلاف معمول
از دلائلى كه با آواى بلندش كوشش مسلمين در حفظ و حراست قرآن كريم از هر چه گمان مىرود موجب تحريف گردد را به گوش جان مىرساند ، اين است كه آنان قرآن را به قرائتهاى هفتگانه متواتر مىخوانند ، نه به قرائتهاى افراد تكروى كه خود را از اجتماع جدا ساختهاند گرچه آن روايت شاذّ از پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - روايت گرديده باشد زيرا اعتماد آنان در قرائتها و شيوه نگارش ، و ترتيب سورهها و آيات همهاش مبنى است بر سماع « 1 » نه اجتهاد . « 2 » بلكه مىگوئيم : از قرائتهاى هفتگانه هم هر چه به هفت قارى مشهور نسبت داده شود ولى تواترش ثابت نگرديده باشد پيروى كردنش جايز نيست هر چند در سنجش ، با قواعد زبان عرب موافق باشد زيرا ملاك در پيروى كردن قرائت ، همان تواتر است ، پس قرائتهائى هم كه از همان هفت قارى مشهور بدون تواتر رسيده حكمش مانند حكم بقيّهء قرائتهاى شاذّ و بر خلاف قاعده ، خواندش جايز نيست .
مثلا امين الاسلام طبرسى در مجمع البيان گويد : همهء قرّاء - معايش - را در فرموده خداى تعالى :
وَ لَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ
« 3 » بدون همزه خواندهاند ، و
هامش
( 1 ) سماعى آنچه از معصومين شنيده شده كه قولشان حجت و قابل پيروى است .
( 2 ) نظريه شخصى كه راه كنجكاوى در ادله بدست آمده .
( 3 ) همانا شما ( فرمانش را ) در زمين اقتدار داديم و براى شما در آن روزى