نقل شده كه گويد : امام صادق - عليه السّلام - به من فرمود :
« خداوند هيچ كتابى را از آسمان نازل نفرموده جز آنكه در سر آغازش
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بوده ، و با نزول
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
شناخته مىشد كه سوره به آخر رسيده ( و سوره بعدى شروع شده ) است . « 1 » همچنين در كافى از يحيى بن ابى عمير هذلى نقل شده كه گويد : « در نامهاى به امام باقر - عليه السّلام - نوشتم : فدايت گردم چه مىفرمايى در مورد شخصى كه در نمازش فقط به قصد سوره حمد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
را در ابتدا خوانده و وقتى حمد تمام شده و سوره ديگر را شروع كرده بسم اللّه را نخوانده است و عياشى گفته اشكالى ندارد .
حضرت به خطّ مبارك خود مرقوم فرمود :
« براى به خاك ماليدن بينى او و ناپسند داشتن او - يعنى عياشى - آن نماز را دوباره اعاده كند » . « 2 » در خبر صحيح محمّد بن مسلم گويد : از امام صادق - عليه السّلام -
هامش
( 1 ) وسائل الشيعة 4 : 747 حديث 12 .
( 2 ) اين حديث را مرحوم كلينى در فروع كافى 1 : 86 باب قراءة القرآن حديث 2 ، و شيخ طوسى در تهذيب 1 : 153 باب كيفية الصلاة حديث 20 و روضة المتقين 2 :
189 و وسائل الشيعة 4 : 746 حديث 6 آوردهاند ولى با متن مورد ترجمه ما دو تفاوت دارد ، يكى راوى حديث است كه بر خلاف اينجا يحيى ابن ابى عمران و يا به نقل روضه و تهذيب يحيى بن عمران الهمدانى ضبط شده ، و ديگر در همه اين كتابها به جاى عياشى عباسى ضبط شده و اللّه العالم بحقايق الامور . ( مترجم )