نيست كسى را كه أو را بنام يا به كنيت أو ذكر كند تا زمانيكه ظاهر سازد
خداوند دولت وسلطنت أو را "
چهارم : خبر صحيح مشهوري است كه آن را ثقة الاسلام در كافى وصدوق
در عيون وكمال الدين وطبرسى در احتجاج از امام محمد تقي ( عليه السلام )
روايت كرده اند كه فرمود در خبري طولانى كه حاصلش آنكه روزى
أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در مسجد الحرام بود كه ناگاه مردى پيش آمد خوش
هيئت وخوش لباس وسلام كرد وچند سؤال كرد وحضرت به امام حسن
( عليه السلام ) حواله فرمود ، آن جناب جواب داد پس آن شخص گفت : أشهد أن لا إله
الا الله ولم أزل اشهد بها واشهد ان محمدا رسول الله ولم أزل اشهد بذلك .
آنگاه شهادت بر خلافت ووصايت آن جناب ويك يك از اوصياى آن حضرت داد
تا آنكه گفت : شهادت مىدهم بر مردى از فرزندان حسن كه به كنيه نام برده
نمى شود تا آنكه ظاهر شود امر أو ، پس پر كند زمين را از عدل را از عدل چنانچه
پر شده از جور كه أو قائم است به امر حسن بن علي والسلام عليك يا
أمير المؤمنين ورحمة الله وبركاته . آنگاه برخاست ورفت .
پس حضرت به امام حسن ( عليه السلام ) فرمود : " در پى أو برو ، ببين به كجا
مىرود . "
پس حضرت فرمود كه : " أو خضر بود "
ودر اين خبر شريف چند فايده است :
أول : آنكه نبردن نام شريف أو از صفات معروفه آن حضرت بود كه تداول
داشت در زمان أنبياء واوصياى گذشته .
دوم : آنكه از جمله تكاليف ومعتقد أهل حق بود در جميع عصرها .
سيم : آنكه حكم ثابت است تا زمان ظهور واختصاصى به زمان غيبت
صغرى يا أوقات تقيه ندارد مطابق اخبار سابقه وآينده ، وعلامه مجلسي در
بحار بعد از ذكر چند خبر كه تحديد فرمودند حرمت را تا زمان ظهور ، فرموده :
كه اين تحديدات صريح است در نفى قول آنكه تخصيص داده اين را به زمان غيبت
مقالات وگفتارها ( فارسي ) — صفحة 31
مساهمون: مسجد انگجي تبريز
ص٣١