حكومت زندىها آنچنان كه بايد ، همهء بلاد ايران را زير پوشش خود قرار نمىداد ؛ علاوه بر اينها روزگار آنها به جنگ و ستيز با اولين پادشاه قاجارىها ؛ يعنى آغامحمدخان سپرى شد .
شيعه و دوران حكومت قاجارىها « 1 » در ايران
آغاز سر بر آوردن قاجارىها با ايام حكومت نادرشاه مواجه بود ، و ايران - جز پس از انقراض حكومت زندىها به دست آغامحمد خان در سال 1202 ه . ق - براى حكومت قاجارها آمادگى نيافته بود . وقتى قاجارها بر فراز تخت حكومت تكيه زدند نفوذ روحانيت در حكومت اعاده شد و از طرق مختلف نسبت به علما خدماتى صورت گرفت ، و پارهاى از پادشاهان اين سلسله در برابر علما نسبتاً از گوش شنوايى برخوردار بودند ؛ از قبيل فتحعلىشاه ( كه ظاهراً براى تقويت سلطه و حكومتش به علما احترام مىگذاشت تا از اين رهگذر قلوب مردم را به خود جلب كرده باشد ) .
هامش
( 1 ) . اولين پادشاه از اين سلسله - كه بر همهء سرزمينهاى ايران استيلا يافت آغامحمد خان بوده است . وى حدود بيست و يكسال سلطنت كرد ، و در سال 1211 ه . ق به قتل رسيد . آخرين پادشاه اين سلسله احمد شاه بوده است كه در سال 1344 ه . ق با دسيسهء رضاخان از سلطنت خلع گرديد .