[ ص 197 ] هنگامى كه معاوية بن أبى سفيان از براى يزيد بن معاويه با مردمان بيعت نمود ، حسين بن علىّ بن أبى طالب از كسانى بود كه از براى او بيعت نكرد . « 1 »
با آنكه أهداف إمام ، براى معاويه و حتّى براى مروان و كسانى كه دورهاش كرده بودند ، روشن بود ، و حتّى ايشان از بيمها و گمانهاشان در اين باب كه إمام در انديشهء جنبش است و به تعبير ايشان « خيالى در سر دارد » يا « آمادهء فتنه است » و مانند آن ، آشكارا سخن رانده بودند ، به إقدام خاصّ و آشكار بر ضدّ إمام دست نيازيدند . شايد معاويه مىكوشيد به شيوهء بدسگالانه و نيرنگبازانهء ويژهء خود ، آن حضرت را به شهادت برساند ، ولى سرعت رخدادها و رسيدن أجل او را بدين كار مهلت نداد .
روياروئى با حسين - عليه السّلام - و جلوگيرى از پيشرفت او ، از واپسين وصاياى معاويه به فرزندش يزيد ، و نيز از نخستين إقدامات و كوششهاى خود يزيد بود . در تاريخ آمده است :
[ 255 ص 199 ] معاويه در شب نيمهء رجب سال شصتم بمرد ، و مردمان از براى يزيد بيعت نمودند ؛ پس يزيد با عبد اللّه بن عمرو بن أويس عامرى به وليد بن عتبة بن أبى سفيان - كه بر مدينه گمارده شده بود - نامه نوشت كه : مردمان را بخوان و از براى من با ايشان بيعت كن ، و از بزرگان قريش بياغاز و بايد أوّل كسى كه بيعت گرفتن را با او آغاز مىكنى حسين بن علىّ بن أبى طالب باشد . . . . « 2 »
پس وليد بن عتبه ، همان دم ، نيمه شب ، به حسين بن على پيغام فرستاد .
اهتمام يزيد ، و تأكيد او به بيعت گرفتن از حسين - عليه السّلام - پيش از ديگران ، و بدين گونه شتابيدن والى براى بيعت ستاندن ، أمرى پيش انديشيده و
هامش
( 1 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 136 ) .
( 2 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 138 ) .