رسيد ، به هوش آمد و در حالى كه شمشيرش را برده بودند ، با كاردى كه همراه داشت ، ساعتى جنگيد تا اينكه سرانجام به دست زيد بن رقاد جنبى و عروة بن بطار تغلبى به قتل رسيد ، وى در ميان [ ياران حسين عليه السّلام آخرين كسى بوده كه پس از كشته شدند همه ياران به قتل رسيد . ] « 1 »
شهادت على بن حسين عليه السّلام [ على اكبر ]
( 1 ) اولين كسى كه از ميان فرزندان أبى طالب آن روز كشته شد ، على اكبر فرزند حسين بن على [ عليه السّلام ] بود . مادرش ليلى دختر أبى مرّة بن عروة بن مسعود ثقفى بود . [ على اكبر ] حمله به [ سپاه دشمن ] را آغاز كرد و در آن حال [ با شعر ] مىگفت :
من على بن حسين بن على هستم ، به پروردگار خانه كعبه قسم ، كه ما به [ جانشينى ] پيامبر از ديگران سزاوارتريم ، به خدا قسم ، آن زنازاده نخواهد توانست بر ما حكومت كند .
پس از آنكه چندين بار به دشمن حمله برد و اين اشعار را تكرار كرد ، مرّة بن منقذ بن نعمان عبدى وى را ديد ، گفت : [ همه ] گناهان عرب به پاى من ، اگر [ اين بار اين نوجوان از كنارم بگذرد و همان عمل گذشته را تكرار كند و پدرش را به عزايش ننشانم ! ] [ بنابراين اين بار كه على اكبر از ميدان ] مىگذشت و با شمشيرش به مردم حمله مىبرد مرّة بن منقذ با وى درگير شد و با نيزه او را زد ، على اكبر به زمين افتاد مردم دورش را گرفته با شمشيرهايشان او را قطعهقطعه كردند . « 2 »
حسين [ عليه السّلام ] بالاى سرش آمد ، در حالى كه مىفرمود : خدا بكشد ملّتى را كه تو را كشت ، اى پسرم ! چه چيزى آنها را به جسارت در برابر خداى رحمان و هتك حرمت رسول [ الله ] صلّى اللّه عليه و آله و سلم واداشته ! بعد از تو خاك بر سر دنيا و زندگى دنيا . [ در همين حال ] زنى با شتاب [ به ميدان ] آمده در حالى كه فرياد مىكشيد : آى برادرم ! آى برادرزادهام ! خود را روى [ بدن على اكبر ] انداخت ! حسين [ عليه السّلام ] نزدش آمده ، دستش را گرفته به خيمه
هامش
( 1 ) تاريخ طبرى ، 5 / 453 / به نقل از أبى مخنف از زهير بن عبد الرحمن خثعمى ، با كمى تغيير .
( 2 ) تاريخ طبرى ، 5 / 446 ، به نقل از زهير بن عبد الرحمن بن زهير خثعمى و ارشاد ، 2 / 106 ، با كمى تغيير و حذف و مقاتل الطالبين ، 76 ، به نقل از مدائنى از أبى مخنف از عبد الرحمن بن يزيد بن جابر از حميد بن مسلم و به نقل از عمر بن سعد بصرى از أبى مخنف از زهير بن عبد الله خثعمى ، با كمى تغيير .