6 . حسن بن سالم مىگويد : حضرت موسى بن جعفر عليه السلام طى نامهاى از عمهاش درخواست كرد كه فلان مالى كه دارى براى كمك به مهريهء همسر محمّد بن جعفر بفرست . چون نامه را بدان بانو تقديم كردم ، خواند و بلافاصله مال را به دست من سپرد . متن نامه اين بود : پروردگار در قيامت سايهاى دارد كه از آن بهرهمند نشود جز پيامبر يا وصىّ پيامبر ، يا كسى كه بردهء مؤمنى را آزاد كند ، يا قرض مؤمنى را ادا كند و يا كسى كه مؤمن بىزنى را زن دهد .
7 . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : هر كس زن و شوهرى را از هم جدا كند ، دنيا و آخرت گرفتار غضب و لعنت خدا گردد . و بر خدا حق است كه هزار سنگ آتشين بر سر او بريزد و هر كس در جدايى زن و شوهر اقدامى كند و به ثمر نرسد ، دنيا و آخرت به غضب و لعنت الهى دچار خواهد شد و ديدار پروردگار بر او حرام گردد .
8 . حضرت على عليه السلام فرمود : بالاترين دزدى ، سرقت زبان حكمران است [ كه كسى زبان او را به نفع خود بربايد . ] بزرگترين گناه ، تجاوز به مال مسلمان است و بهترين ميانجىگرى ، وساطت در امر ازدواج است .
9 . امام صادق عليه السلام به « نجاشى » ، حاكم اهواز نوشت : هر كس به برادر مؤمن خود زنى دهد كه مونس تنهايى و ياور زندگى و مايهء آسايش وى باشد ، خداوند حورى بهشتى نصيب او مىفرمايد و او را با كسانى كه دوست دارد [ اهلبيت پاك پيامبر صلى الله عليه و آله و برادران مؤمنش ] ، مأنوس گرداند و آنان را نيز با وى انس دهد .
الزواج في الإسلام (ازدواج در اسلام) (فارسى) — صفحة 27
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٧