29 . و فرمود : با شرابخوار طرح رفاقت نريزيد كه مايهء پشيمانى است .
30 . و فرمود : كسى كه مست بميرد ، فرشتهء مرگ را در حالت مستى ملاقات كند ، مست وارد قبر شود ، مست او را در پيشگاه خدا برند ، از جانب پروردگار خطاب آيد : در چه حالى ؟ گويد : مستم ، خطاب شود : من چنين دستورى به تو دادم ؟ او را به سوى « سكران » كشيد . وى را بر سر كوهى از آتش در ميان دوزخ مىبرند .
31 . و فرمود : شراب سرجمع همهء گناهان ، مادر ناپاكىها ، و كليد هر شرّى است .
32 . و فرمود : ابنمسعود ! به آن خدايى كه مرا به راستى فرستاده ! روزگارى بيايد كه مردم شراب را حلال شمارند و نبيذش نامند ، نفرين خدا و فرشتگان و همهء مردم بر اين قوم ، من از آنها بيزارم و آنها از من .
33 . و نيز فرمود : خدا هرگز باده و ايمان را در يك دل جا ندهد .
34 . و نيز فرمود : دورانى بيايد كه امّت من چيزى به نام بنگ مصرف كنند . من از آنان بيزارم و آنان از من . [ بنگ گردى است كه از كوبيدن برگها و سرشاخههاى گلدار شاهدانه گيرند و به صورتهاى مختلف مصرف كنند ] .
35 . و فرمود : به يهودى و نصرانى سلام كنيد و به خورندهء بنگ سلام نكنيد .
36 . و فرمود : هر كس گناه بنگ را سبك بشمارد كافر شده است .
37 . اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد : آن حضرت شراب دادن به حيوانات را دوست نمىداشت .
38 . و فرمود : كسى كه نوشابهء مستكنندهاى به كودك بىتميز دهد ، خدا او را در « طينت خبال » [ مايعى جهنّمى ] حبس كند ، تا از عهدهء جواب اين جنايت برآيد .
الزواج في الإسلام (ازدواج در اسلام) (فارسى) — صفحة 265
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٦٥