تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الزواج في الإسلام (ازدواج در اسلام) (فارسى) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧

( 22 ) : غيرت مرد و غيرت زن

1 . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : پدرم ابراهيم ، غيرت‌مند بود و من از او غيرت‌مندترم ، خدا بينى آن مؤمن را كه غيرت ناموس ندارد ، به خاك كشد . 2 . « ابن ابىعمير » مىگويد : حضرت رسول صلى الله عليه و آله نشسته بود ، ناگهان زنى عريان و برهنه وارد شد و برابر حضرت ايستاد و گفت : يا رسول‌اللَّه ! من زنا كرده‌ام ، پاكم كن [ يعنى حد بزن ] . در اين ميان مردى دوان دوان از پشت سر آمد و جامه‌اى بر سر او انداخت . حضرت پرسيد : « چه خبر است ؟ » . عرض كرد : اين زن من است ، من با كنيزم خلوت كرده بودم ، خانم براى تنبيه من چنين رسوايى به بار آورده . فرمود : « او را ببر ، زنى كه غيرتش به جوش آيد ، بالا و پايين درّه را نمىبيند » . 3 . پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد : بوى بهشت ، از پانصد سال راه به مشام مىرسد امّا به مشام عاق پدر و مادر و ديوث نمىرسد » . گفتند : يا رسول اللَّه ! ديوث كيست ؟ فرمود : « آن كه زنش زنا مىكند و او خبر دارد . 4 . اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد : غيرت زن [ كه نتواند تحمل كند شوهرش زن ديگرى بگيرد ] كفر است « چون ردّ حكم خدا است » و غيرت مرد ايمان است ، چون خدا اجازهء رابطه با بيش از يك مرد نداده است .