دلالت قرآن
آياتى كه مىتواند دليل اثبات كنندهء قاعدهء مزبور بوده باشد دو گروه است :
گروه اول آياتى كه بطور صريح كلمهء ضرر يا ضرار را دارا است :
الف - * ( لا تُضَارَّ والِدَةٌ بِوَلَدِها وَلا مَوْلُودٌ لَه بِوَلَدِه ) * ( البقرة ، 233 ) .
« نه مادر ( با نگهبانى فرزند ) به زيان و زحمت افتد و نه پدر براى كودك ( بيش از حد متعارف ) متضرر شود » .
ب - * ( وَلا تُضآرُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ ) * ( الطلاق ، 6 ) در بارهء زنهاى مطلقه است كه مىفرمايد : « آنها را بى - خانمان نسازيد » تا اين كه مىفرمايد : « و به آنها ضرر وارد نكنيد كه زندگانى را بر آنان تنگ نماييد . » ج - * ( وَلا يُضَارَّ كاتِبٌ وَلا شَهِيدٌ ) * ( البقرة ، 282 ) در مورد تثبيت سند و گواهى مىفرمايد : « و نبايد به نويسنده و شاهد ضررى برسد . » د - * ( لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ ) *