فسبّح ‹ 87 › اسم الذى فى الخلق شفعه
و هل اتاك حديث ‹ 88 › الحوض اذ نهره
پس تسبيح كن بنام آنخدائيكه در خلق شفاعت اوست و آيا آمدتر را حديث حوض وقتى كه منع كند آن را .
كالفجر ‹ 89 › فى البلد ‹ 90 › المحروس غرته
و الشمس ‹ 91 › من نوره الوضاح مستنره
مانند صبح صادق در شور حفظ شده است طلوع او و خورشيد از نور بسيار روشن او نورانى شده .
و الليل ‹ 92 › مثل الضحى ‹ 93 › اذ لاح فيه الم
نشرح لك ‹ 94 › القوه فى اخباره العطره
و شب مانند روز شد وقتى كه در آن درخشيد ( الم نشرح لك ) كه سخن در اخبار آن خوشبو است .
و لو دعا التين و الزيتون ‹ 95 › لا ابتدرا
اليه فى الحين و اقراء ‹ 96 › تستبن خبره
و اگر بخواند انجيل و زيتون را هر آينه فورا در نزد او حاضر شوند و بخوان تا ظاهر سازى خبر او را .
فى ليلة القدر ‹ 97 › كم قد حاز من شرف
فى الفخر لم يكن الانسان ‹ 98 › قد قدره
در شب قدر چه بسا مردميكه جايز شرافتى شدند در فخر كه انسانى فكر و تقدير آن را نكرده بود .
كم زلزلت ‹ 99 › بالجياد العاديات ‹ 100 › له
ارض بقارعه ‹ 101 › التخويف منتشره
چه زلزله هائى كه بسبب اسبهاى دونده براى آن رومينى است