براى اختصاص على عليه السلام به زيادى دانش و حكمت ، حكايت كرد آن را از او شيخ شهاب الدين احمد در ( توضيح الدلائل )
72 - شهاب الدين فرزند شمس الدين زاولى دولت آبادى متوفاى 849 - آن را در كتاب ( هدايه السعداء ) نقل كرده و به آن احتجاج نمود براى فضيلت امير المؤمنين عليه السلام .
73 - شهاب الدين ابو الفضل احمد فرزند على مشهور بابن حجر عسقلانى متوفاى 852 - آن را در تهذيب التهذيب ) ج 7 ص 337 ياد كرده و در ( لسان الميزان ) گويد : اين حديث داراى طرق و راههاى بسياريست در مستدرك حاكم كه كمترين احوال آن اينستكه براى حديث مذكور اصل و ريشه است پس سزاوار نيست كه بر آن اطلاق شود كه وضع شده يعنى گفته شود كه آن مجعول و بى اساس است .
74 - شهاب الدين احمد ، آن را در ( توضيح الدلائل ) ياد كرده و گويد اين فضيلتى است كه اصحاب به آن اقرار كرده و مسرورند و راه توافق و سازگاريرا پيموده و دنبال كردند .
75 - نور الدين على فرزند محمد فرزند صبّاغ مالكى مكَّى متوفاى 855 ياد كرده آن را در ( فصول المهمّه ) ص 18 .
76 - بدر الدين محمود فرزند احمد فرزند موسى حنفى عينى متوفاى در قاهره سال 855 در كتاب ( عمده القارى ) ج 7 ص 631 ياد نموده .
77 - شيخ عبد الرحمن فرزند محمد فرزند على بسطامى حنفى متوفاى 858 ياد كرده آن را در كتابش ( درة المعارف الالَّهيه ) و استدلال به آن كرده براى وارث بودن على عليه السلام علم و دانش پيامبر
الغدير ( فارسي ) — صفحة 132
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٣٢