اين رساله ، داراى فوائد زيادى است كه نمىشود محتواى آن را ناچيز شمرد و در سال 1311 ه در هند چاپ شده است .
او در صفحهء 18 همان رساله مىنويسد : « خلاصهء مطلب كه پيروى از علماء بزرگوار مورد قبول من نيز مىباشد اين است كه : « تمام شب را به عبادت مشغول بودن و خواندن تمام قرآن در شبانه روز يك بار يا چند بار و انجام هزار ركعت نماز ، يا بيشتر و امثال اين گونه عبادات نه بدعت است و نه در شرع از آن نهى شده ، بلكه عملى نيكو و مطلوب است » .
و اما اينكه گفته شده : چنين كارى مقدور نيست ، منشأ آن كسالت روحى او از انجام عبادت زياد است و كسانى كه در تمام عمرشان نشاط انجام چنين عباداتى را نداشته و از رفتار پسنديده و عادات خدائى پارسايان و بندگان خالص خدا بدور و بىبهرهاند مىپندارند كه چنين كارى غير مقدور است ، ولى كسانى كه شيرينى اطاعت و بندگى خدا را چشيدهاند اين گونه اعمال را ، جزء امور عادى مىشمارند .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 73
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٧٣