« ابن تيمية كه مىپنداشته محال است » مىخوانند .
بنابراين بجا آوردن هزار ركعت نماز در شبانه روز هيچگاه تمام وقت آن را اشغال نمىكند و نيازمند به مصرف تمام وقت و يا نصف آن نيست و چنين كارى مخالف با سنت پيامبر نيز نمىباشد ، بلكه عين سنت است و عمل علماء و اولياء نيز آن را تأييد كرده است . پس هر كه مىخواهد از نماز زياد و يا كم بجا آورد .
عليهذا مداومت بر شب زنده دارى در تمام شب اگر مستحب نباشد و چنان كه ابن تيميه پنداشته مكروه و مخالف سنت ثابتهء پيامبر اكرم باشد ، چگونه در طى كتابها از فضائل بزرگان آنان به شمار آمده است ؟ و اينك اسامى و چگونگى اعمال بعضى از آنان ذيلا آورده مىشود :
1 - سعيد ابن مسيب تابعى متوفى در سال 93 ه چهل سال با وضوئى كه در ثلث اول شب مىگرفته نماز صبح را مىخوانده است ( 1 ) .
2 - حسن بصرى تابعى متوفى 110 ه چهل سال با وضوئى كه در ثلث اول شب مىگرفته نماز صبح را مىخوانده است ( 2 ) .
3 - پيشواى حنفىها نعمان چهل سال نماز صبح را با طهارت نماز عشاء خوانده است .
و ابن مبارك گفته است : چهل و پنج سال ( 3 ) .
4 - ابو جعفر عبد الرحمن ابن اسود نخعى متوفى 98 ه نماز صبح را با وضوء عشاء خوانده است ( 4 ) .
5 - فقيه ابو بكر نيشابورى رحال چهل سال نماز صبح را با طهارت عشاء
هامش
( 1 ) صفة الصفوة جلد 2 صفحهء 44 .
( 2 ) روضة الناظرين صفحهء 4 .
( 3 ) مناقب ابى حنيفة تأليف خوارزمى جلد 1 صفحهء 236 - 240 - مناقب كردرى جلد 1 صفحهء 242 .
( 4 ) صفة الصفوة جلد 3 صفحهء 53 .