سخن ترا شنيد و اگر بخواهد چنين مىكند . سيد گفت :
آنگاه كه من وصيت محمّد و پيمان استوار او را در روز غدير نگه ندارم . . . الخ
سپس خشمناك از جا برخاست . ابو خلال به عقبه گفت : اى امير ! مرا از شرّ سيد پناه ده كه خدا ترا از هر شرّى پناه دهاد ، گفت : چنين كردم به شرط آنكه تو نيز پس از اين متعرض وى نشوى .
« غديريهء » 5
مرا در مهرى كه به سرور و امام راستينم مىورزم ، بسيار سرزنش و نكوهش كرديد .
سيد در اين قصيده گويد :
آن روز را به ياد آريد كه پيغمبر در سايهء درخت بزرگى ايستاد و مردم روز گرم و سوزانى را گذراندند . دستش ( على ) را به دست راست خود بلند كرد و از او با آهنگى رسا نام برد و گفت :
اى مسلمانان ! اين ، دوست و وزير و وارث و هم پيمان و پسر عمّ من است .
هان هر كس من مولاى اويم اين على مولاى اوست . پس به پيمانهاى من وفادار باشيد نسبت على به من همانند هارون پسر عمران با برادر مهربان او است .
« غديريهء » 6
باران بامدادى ، بر آل فاطمه باريدن گرفت . و سيل اشك از ديده روان و ريزان شد .
در اين قصيده گويد :
در نيمروزى كه پيغمبر آنها را در غدير خم گرد آورد ، سخن او را شنيدند كه فرمود :
اولى از خودتان به خودتان كيست ؟ و آنها ، كه گروهى بسيار بودند همآهنگ گفتند :