بسم الله الرحمن الرحيم
سپاس خدايى را كه راه هدايت را به آفريدههايش رهنمون گشت و بر راهنمايان برگزيدهاش به ويژه خاتم پيامبران حضرت محمدبن عبدالله صلى الله عليه و آله و سلم و خاندان والاتبارش درود بيكران باد .
خدا ، انسان را آفريد و به او خِرَد و انديشه بخشيد ؛ با خِرَد ، حقيقت را در مىيابد و آن را از باطل باز مى شناسد و با اراده ، مصالح خويش را بر مىگزيند و اهدافش را تحقق مىبخشد . وى ، خِرَد را حجّتِ بر بندگانِ خود قرار داد و از سرچشمهء فيض و هدايتش برآنان فرو باريد . به انسان ، نادانستهها را آموخت و او را به راه كمال درخورِ وى و هدف از آفرينش او ، آشنا ساخت .
قرآن ، اركان ، لوازم و راههاى هدايت الهى را روشن ساخت ، از سويى به بيان علل آنهاپرداخته و از سوى ديگر ، از نتايج و ثمرات آنها پرده برداشته است ، آن جا كه فرمود :
« قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ ا لْهُدَى » ؛ « 1 »
بگو : هدايتِ واقعى همان هدايتِ خداست .
« وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَآءُ إِلَى صِرَا طٍ مُّسْتَقِيمٍ » « 2 » ؛
و خداوند ، هر كس را بخواهد به راه راست هدايت مىكند .
« وَاللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ » ؛ « 3 »
و خداوند ، سخن حق مىگويد و به راه صحيح هدايت مىكند .
هامش
( 1 ) . انعام / 71 .
( 2 ) . بقره / 213 .
( 3 ) . احزاب / 4 .