« و من يعتصم باللَّه فقد هُدي إلى صراط مستقيم » ؛ « 1 »
هر كس به خدا تمسك جويد ، در حقيقت به راهى راست هدايت شده است .
« قل اللَّه يهدى للحق أفمن يهدي إلى الحق أحق أن يتّبع أمّن لا يهدّي الّا أن يُهدى فما لكم كيف تحكمون » ؛ « 2 »
بگو : خداوند به حق رهنمون مىشود ، آيا كسى كه به سوى حق هدايت مىكند براى پيروى شايستهتر است ياآن كس كه خود هدايت نمىشود ، مگر آن كه هدايتش كنند ؟ شما را چه مىشود ، چگونه داورى مىكنيد ؟ .
« ويرى الذين أوتوا العلم الذى انزل اليك من ربّك هو الحق و يهدى إلى صراط العزيز الحميد » ؛ « 3 »
آنان كه از علم و دانش بهرهمندند ، آگاهى دارند كه آنچه از ناحيهء پروردگارت بر تو نازل گرديده حق است و او به راه خداى عزيز و حميد ، هدايت مىكند .
« و من أضلُّ ممّن اتّبع هواهُ به غير هدىً مِن اللَّه » ؛ « 4 »
چه كسى گمراهتر از فردى است كه هدايت الهى را نپذيرفته و از هواى نفس خود پيروى كند :
آرى ، خداوند بزرگ سرچشمهء هدايت حقيقى است ، و اوست كه بشر را به راه راست و حق هدايت مىكند . دانش نيز ، اين حقيقت را تأييد مىكند و دانشيان با تمام وجود ، بدان گردن مىنهند . خداوند در سرشت انسان ، ميل به كمال و زيبايى را به وديعت نهاد ، آنگاه بر او منّت گذارد ونعمتِ شناختِ راه كمال رابه وى ارزانى داشت ؛ از اين رو ، مى فرمايد :
هامش
( 1 ) . آل عمران / 101 .
( 2 ) . يونس / 35 .
( 3 ) . سبأ / 6 .
( 4 ) . قصص / 50 .