س 222 - شوفرى با پسر بچهاى تصادف كرد وپاى بچه خرد شد ، در بيمارستان
بدون اجازه از پدر پاى بچه را بريدهاند ، حكم شرعي آن را بيان فرمائيد تا رفع اختلاف شود .
ج - در صورتي كه تصادف مستند به شوفر نباشد وتقصير با بچه باشد كسى ضامن نيست
واگر تصادف مستند به شوفر باشد وعمدى نباشد با لزوم قطع پا دية بر شوفر است چه اجازه
از پدر گرفته باشند وچه اجازه نگرفته باشند .
س 223 - بيست وشش سال قبل يك نفر پاى شخصي را شكسته وهمان زمان خوب
گرديده كه در مدت بيست وچهار سال بعد از آن هيچ گونه ناراحتى از ناحية زخم نداشته
ودر زمستان يك هزار وسيصد ونود ونه شخص مجروح مريض گرديد ودر ضمن جاى زخم
پاى ايشان كه 26 سال قبل بود ورم كرده وچركى شده وپس از چند ماه فوت كرد حاليه
ورثه متوفى ادعاى دية از ضارب بيست وشش سال قبل را مىنمايند ، مستدعى است نظر
مباركتان را مرقوم فرمائيد .
ج - اگر شرعا ثابت شود كه فوت شخص مذكور مستند به شكستگى پاى أو است
ضارب ضامن دية قتل است واگر مرگ شخص مستند به شكستگى پاى أو نباشد دية قتل
بر ضارب نيست . بلى دية شكستگى پا بر عهده ضارب است وتشخيص موضوع وحدود آن
با تشخيص خبره عادل است وچنانچه نزاع موضوعي باشد محتاج به مرافعه شرعيه است .
س 224 - شخصي كسى را كشته ودية أو را نداده اكنون قاتل از دنيا رفته واملاك قاتل
به وارث أو رسيده ووارث مستطيع شده آيا بايد مكة برود ويا بايد دية قاتل را بدهد ويا هم دية
را بدهد وهم مكة رود ؟
ج - اگر قاتل مديون دية بوده مثل اينكه مثلا قتل خطائى نبوده وتركه أو وافى به أداء
دية است واجب است دية را أداء كند وبعد از أداء دية اگر وارث مستطيع است واجب
است حج برود .
س 225 - اينجانب در زمان طاغوت زير شكنجه مجبور به فاش كردن نام فردى شدم كه
در نتيجة شخص مزبور دستگير ومورد شكنجه قرار گرفته كه البتة منجر به نقص عضو وقتل
وى نگرديد . مستدعى است بفرمائيد فاش شدن نام وى بوسيلة اينجانب موجب گناه
يا حدى هست يا نه ؟