ضمان طبيب س 141 - در مسأله طبابت ودادن نسخه ودارو به بيمار اگر چنانچه با نسخه تجويز
شده ، بيمار تلف شود ويا زيانى به بيند طبيب ضامن است وبايد دية بپردازد يا نه ؟ ودر مورد
زنان حامل بيمار كه به علل گوناگون مراجعه مىنمايند هميشه احتمال سقط جنين مىرود وبه
علت بيمارى كه دارند وتزريقى كه مىشود گاهى درمان نابجا ودر اثر سوء تشخيص
ويا عامل ديگر صدمه به بيمار مىرسد وتا كنون ممكن است بيماران زيادى با تجويز نسخه
وداروى اينجانب به علل گوناگون فوت شده باشند در صورتي كه من قصد بهبودى داشتهام آيا
دية به من تعلق گرفته يا نه ؟
ج - ضمان طبيب در صورتي است كه مريض بقول طبيب مغرور شده باشد واما اگر
با احتمال اشتباه طبيب دوا را خودش بخورد يا تزريق نمايد طبيب ضامن نيست ودر موارد
دوائى كه محتمل است موجب سقط شود أصل تجويز آن اگر بر حسب طب احتمال سقط
جنين در بين باشد جايز نيست ولى در ضمان وعدم ضمان مثل صورت أولى است .
س 142 - در مورد بيماران بد حال ومردنى مثل مبتلى به سرطان وغيره در حالي كه
صاحب مريض هم مىداند مردنى است ويا طبيب به صاحب مريض مىگويد كه اميد
نجاتي نيست ويا خيلى كم وضعيف است مع هذا نسخه براي دلخوشى بيمار يا تسكين درد
ويا شايد براي نجات بيمار نوشته مىشود وبيمار فوت مىنمايد آيا بايد دية داده شود يا نه ؟
ج - اگر طبيب شك در مغرور شدن آنها داشته باشد وخودشان دارو خورده يا تزريق
كرده باشند على الظاهر بر طبيب دية نيست .
س 143 - بيماران تخصصى مثلا بيمار پوستى وچشمى وجراحى وگوش وحلق
وبيني كه روى سابقه يا اعتماد يا نداستن ، به من كه پزشك عمومى هستم ودر معالجه
بيماران تخصصى به اندازه متخصص وارد نيستم مراجعه مىنمايند با اين قبيل بيماران چگونه
رفتار كنم ؟
ج - اگر مىدانيد دواى شما مضر نيست ومفيد است دوا بدهيد واگر راهنمائى به