تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجمع المسائل ( فارسي ) — صفحة 522

مساهمون:

ص٥٢٢
اذن از فقيه است . در هر حال بايد مراتب آن ملاحظه شود وبا عدم تأثير هر مرتبه ، مرتبه بعد ، جائز مىشود .
س 28 - گاهى نهى از منكر ، در مورد شخص مرتكب ، بر حسب قرائن ، اثرى ندارد ليكن ممكن است ديگران كه ناظر صحنه‌اند توجهى پيدا كنند هر چند به اين نحو باشد كه ياد آورى آنان شود كه اين حكم ، حكم خدا است مثلا راننده اتوبوس موسيقى گرفته ونهى از منكر در أو اثر نمىكند ولى با نهى أو در ذهن مسافرين ، تجديد مىشود كه موسيقى در اسلام ، حرام است اكنون آيا نهى از منكر ، در چنين جاهائى واجب است يا چون در شخص مرتكب اثرى ندارد واجب نيست ؟ . ج - معلوم نيست در چنين جائى واجب باشد مگر آن كه عرفا توهين به حكم خدا شمرده شود وسكوت شخص ، امضا وموافقت باشد كه در اين صورت بايد اعلام كند وخود را تبرئه نمايد .
مراتب امر به معروف ونهى از منكر مسأله 29 - لازمه ايمان به خداوند متعال وايمان به أنبياء عظام صلوات الله عليهم أجمعين وايمان به احكام الهى آنست كه شخص مؤمن ، قلبا از منكر ومعصيت خداوند متعال ، منزجر باشد ومنكر را قلبا انكار كند .
مسأله 30 - چون مقصود از امر به معروف ونهى از منكر آنست كه مرتكب فعل حرام وترك واجب ، اين عمل را ترك كند پس اگر به مجرد اظهار كراهت از اين عمل - ولو به اعراض وترك معاشرت ومراوده - مرتكب ، مرتدع مىشود وترك مىكند ، كافى است در أداء وظيفة امر به معروف ونهى از منكر وحاجت به امر ونهى علاوة نيست واين ، درجه أول از امر به معروف ونهى از منكر است .
مسأله 31 - درجه دوم از امر به معروف ونهى از منكر آنست كه اگر مرتكب منكر ، با اظهار كراهت ، ترك معصيت نكرد با حسن خلق وكلام حسن أو را امر به معروف ونهى از منكر نمايد ومصالح ترك منكر وفعل معروف ومفاسد عكس آن را بيان كند تا مرتكب ، متنبه شود وترك معصيت بنمايد ، واگر به همين