بگيرد وفديه ندارد واگر تا ماه رمضان ديگر قضاى آن را نگيرد بايد علاوة بر قضا ،
براي هر روز ، يك مد - يك چارك - طعام مثل گندم وجو بدهد واگر بخواهد
نان بدهد قدرى بيشتر بدهد ودادن پول نان ، كافى نيست ومصرف آن ، فقير غير
سيد است . واگر مرضش تا ماه رمضان آينده طول كشيد قضا ساقط است ولى بايد
براي هر روزى يك مد طعام بپردازد .
س 60 - در كفاره جمع كه دسترسى به عبد نيست بدل آن وارد است ويا
أصلا ساقط مىشود ؟ .
ج - بدل ندارد وساقط مىشود .
س 61 - زنى به علت بيمارى ، از گرفتن روزه معذور است وتا ماه مبارك
آينده قدرت به انجام آن ندارد در اين صورت كفاره به عهده شوهر است يا زن ، در
صورتي كه كه خود زن داراى مستغلات ودر آمد ساليانه است ؟ .
ج - به عهده زن است وفرق نمىكند كه داراى مال باشد يا نباشد .
س 62 - شخصي ده روز قضا ماه رمضان به ذمه دارد ، از بيستم شعبان
شروع بگرفتن روزه مىكند در اين صورت عمدا قبل از ظهر يا بعد از ظهر مىتواند
روزه را افطار نمايد يا نه وهر گاه افطار كرد كفاره آن قبل از ظهر ويا بعد از ظهر
چه مقدار است ؟ .
ج - قبل از ظهر ، افطار روزه قضاء ماه رمضان كفاره ندارد اگر چه وقت هم
تنگ باشد لكن در اين صورت معصيت كرده است ولى بعد از ظهر ، كفاره دارد
وكفاره آن ، اطعام ده مسكين است كه به هر مسكينى يك مد طعام بدهد وبا عجز از
آن بايد سه روز روزه بگيرد .
س 63 - در سفر معصيت چنانچه روزهدار روزه خود را عمدا افطار نمايد
آيا فقط قضا وكفاره لازم است يا كفاره جمع ، در هر صورت حكمش را بيان
فرمائيد .
ج - افطار عمدى در سفر معصيت ، مثل افطار عمدى در حضر است وقضا
وكفاره هر دو لازم است وكفاره جمع بر أو نيست بلى اگر به چيز حرامى افطار
كند كفاره جمع لازم مىشود .