امام هادى عليه السّلام و شيعيان آن حضرت با رويدادها و حوادث زمان كاملا آميخته با احتياط و پوشيدگى بوده است . زيرا سفارشات و تعليمات آن حضرت به خواص و شيعيانشان نيز از بالاترين حد مخفىكارى برخوردار بوده است ، قيامها و نهضتهاى زمان حضرت امام هادى عليه السّلام را مىتوان به دو بخش تقسيم نمود :
1 . تحركات و قيامهايى كه تحت عنوان « دعوت به رضايت آل محمّد صلّى اللّه عليه و إله » صورت مىگرفت .
2 . حركتهاى مخالفى كه به دلايل و اسباب متعددى با حكومت بنى عبّاس درگير بودند . دلايلى مانند ظلم و ستم حاكمان بنى عبّاس ، ظلم و جور واليان و فرماندهان ترك سپاه . چراكه اين دوره از تاريخ ، زمان بروز نقش وسيع تركان در ادارهء حكومت بوده است .
امام هادى عليه السّلام و روشهاى مبارزه با حكومت
دور كردن حضرت امام هادى عليه السّلام از مدينه و اقامت دادن آن حضرت در شهر سامرا كه نزديك به مركز خلافت يعنى بغداد بود با اين هدف انجام شد كه دستگاه حاكم به سادگى بتواند همهء حركات و سكنات آن حضرت را زيرنظر داشته و از ديگر سوى آن حضرت را از شيعيان و اهل بيت و دوستانشان دور ، نگاه دارند . با اين اميد كه فعاليتهاى حضرت امام هادى عليه السّلام را ضعيف كرده ، نقش آن حضرت را در جامعه محدود نموده و در نهايت ، آن حضرت را در برابر اين مراقبت شديد به تسليم وادارند تا نخست به ميزان تحرك آن حضرت دست يافته و سپس شيعيان و اصحاب آن حضرت را شناسايى نموده و براى خنثى كردن برنامههاى آنها برنامهريزى كرده و از تأثير امام و انتشار فكر آن