دست يافتن به ميوهاى كه هنوز نرسيده شتاب نكن ، چراكه در هنگام رسيدن آن ميوه ، به آن دست خواهى يافت .
و بدان ، آنكس كه امر تو را تدبير مىكند ، در دانستن مناسبترين زمان براى مصلحت حال تو از تو داناتر است ، پس به آنچه او در همهء امور و به مقتضاى مصلحت حال تو برايت انتخاب مىكند اطمينان داشته باش .
و در به دست آوردن نيازهايت قبل از رسيدن وقت آن عجله نكن كه اين باعث تنگى دل و سينهء تو شده و پردهاى از نااميدى تو را فرا خواهد گرفت .
و بدانكه حيا و خجالت نيز حدّى دارد كه اگر از حدّ خود گذشت ، زيادهروى است و دورانديشى نيز ميزانى دارد كه اگر از ميزان خود تجاوز كرد ، تبديل به تهوّر و بىباكى مىشود .
و از افراد باهوش و بىسروصدا بر حذر باش كه اگر همهء مردم دنيا از افراد زرنگ و باهوش بودند دنيا ويران مىگشت « 1 » .
3 . ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد عابد در سال 255 ه ق در منزل حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام « 2 » از آن حضرت درخواست كرد كه صلواتى بر پيامبر و اوصياى آن حضرت - كه بر او و بر اوصيايش درود و سلام باد - بر او املا نمايد و كاغذ بزرگى آماده كرد . آن حضرت بدون اينكه از روى نوشتهاى نگاه كنند اين صلوات را بر او املا نمودند :
هامش
( 1 ) . عدّة الدّاعى / 124 .
( 2 ) . در متن عربى روايت پس از ذكر نام عبد اللّه بن محمد عابد كلمهء « بالدالية » آمده كه در آن دو احتمال مىرود يكى اينكه املاى عابد با دال است كه در عدة الداعى و بعضى نسخ ديگر كلمهء لفظا را نيز بعد از بالداليه آوردهاند و ديگر اينكه سؤال و جواب او با امام در مكانى به نام داليه صورت گرفته باشد كه سيد بن طاووس رضى اللّه عنه در جمال الاسبوع اين احتمال را داده است ، و داليه جايى در نزديكى « تكريت » در عراق است .