كتاب نوشته بود را به آتش سوزاند « 1 » .
اين موضع امام عليه السّلام دليل بر هوشيارى امام عليه السّلام و مراقبت آن حضرت از همهء فعاليتهاى علمى و فكرى بود كه مىتوانست از دور يا نزديك ضررى به رسالت اسلامى وارد نمايد . علاوه بر اينكه نقش بزرگى نيز در بيدارى حسّ صحيح اعتقادى در شيعيان و دور كردن آنان از مواضع شك و شبهه داشته باشد ، اين شيوهاى بود كه حضرت امام عسكرى عليه السّلام در برابر فرق و مذاهب انحرافى و كلّا انحرافات فكرى از آن تبعيت مىكردند تا درسى براى اصحاب و شيعيان آن حضرت در نسلها و قرنهاى آينده باشد .
حادثهء طلب باران راهبان و تأثير منفى كه بر جامعهء اسلامى گذاشته بود نيز در همين راستا بود كه هيچكس به جز حضرت امام عسكرى عليه السّلام نمىتوانست اين فتنه را بر طرف نمايد . حكومت نيز اين موقعيت ممتاز آن حضرت را دانسته و به همين جهت از آن حضرت خواست تا متولّى امر دفاع از امت جد خويش باشد ، چراكه شك و شبهه امت جد او را فراگرفته بود .
و همچنانكه دانستيم حضرت امام عسكرى عليه السّلام در اين ماجرا پيروز شده ، شك و ابهامهايى كه حقانيت شريعت و نظام اسلامى را زير سؤال مىبرد كاملا رفع نمود ؛ نظامى كه بهعنوان شريعت پايان بخش همهء اديان روى كار آمده بود . امام عليه السّلام با اين اقدامات توانست امت اسلام و نظام اسلامى را از سقوط و فروپاشى محافظت نمايد .
هامش
( 1 ) . مناقب 4 / 457 - 458 به نقل از ابو القاسم كوفى ، كتاب التبديل ق 3 . .