خدا اميد بست ، خدا او را به وى وامىگذارد .
20 . « إتّئد تصب أو تكد » ؛ « 1 »
درنگ و تأمل كن [ به آنچه خواهى ] مىرسى يا بدان نزديك مىشوى .
21 . « من لم يعرف الموارد أعيته المصادر » ؛ « 2 »
آنكه راههاى وارد شدن را نشناسد [ و در گمراهىها گام نهد ] راه بيرون شدن بر او سخت شده ، او را درمانده خواهد كرد .
22 . « من انقاد إلى الطمأنينة قبل الخبرة ، فقد عرّض نفسه للهلكة و العاقبة المتعبة » ؛ « 3 »
هركس كه بىشناخت و نادانسته ، دل آرام دارد ، به يقين خويش را در معرض هلاكت و فرجام خستهكننده و ملالتبار قرار داده است .
23 . « من هجر المداراة قاربه المكروه » ؛ « 4 »
آنكه از مدارا [ ى با مردم ] روى برتابد ، آنچه ناپسند باشد ببيند .
24 . « إياك و مصاحبة الشرير فإنه كالسيف المسلول يحسن منظره و يقبح أثره » ؛ « 5 »
از همنشينى با انسان [ شيطانصفت و ] بدخو و گناهكار بپرهيز كه به شمشير از نيام بركشيده مىماند ، جلوهاى زيبا دارد ، اما اثرى بد برجاى مىگذارد .
25 . « عز المؤمن غناه من الناس » ؛ « 6 »
عزت و بزرگى مؤمن در بىنيازى او از مردم است .
26 . « لا يضرك سخط من رضاه الجور » ؛ « 7 »
هامش
( 1 ) . همان / 340 .
( 2 ) . همانجا .
( 3 ) . همانجا .
( 4 ) . همان / 341 .
( 5 ) . همان ، ج 74 ، ص 198 .
( 6 ) . همان 75 / 109 .
( 7 ) . همان / 380 .