تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 322

مساهمون:

ص٣٢٢
خبير بصير » ؛ به نام خداى بخشايشگر مهربان . بار خداوندا ، شايسته است آن‌كه به دعا فرمانش داده‌اى ، تو را بخواند و آن‌كه وعدهء اجابتش داده‌اى به تو اميد بندد . و من - اى پروردگارا - حاجتى دارم كه در برآورده ساختن آن ناتوان مانده‌ام ، و در [ تحمل ] آن طاقتم طاق شده ، و در رسيدن به آن توانم به ضعف و سستى گراييده ، و نفس فرمان‌دهندهء به بدىها و دشمن فريبكارى كه گرفتارش هستم ، مرا مىفريبند كه به درمانده و ضعيفى همچون خود روى [ نياز ] برم ، اما - خداوندا - رحمتت به فرياد مىرسيد ، و مهربانىات ، ناگهان توفيق را همراه من ، و به عنايت خويش خردم را به من بازگرداندى ، و به تفضلت ، را هم را به من نمودى ، و با اميدوارىام به خودت دل مرا زندگى بخشيدى ، و نيرنگ دشمنم را [ كه خردم را اسير كرده بود ] از خردم زدودى ، و با [ واداشتنم به ] انديشيدن فكر مرا تصحيح نمودى ، و با اميدوارى [ ام ] به كمك حضرتت سينه‌ام را گشادگى عطا فرمودى ، و رسيدن به آنچه بدان اميد داشتم براى من رقم زدى . پس - بار خدايا - در محضرت ايستاده ، از تو خواهنده‌ام ، و به درگاه تو تضرع و زارى مىكنم ، و بر تو اعتماد دارم و در برآمدن نياز و آرزوم و [ نيز ] تحقق خواسته‌ام بر تو توكل مىكنم . بار خدايا ، حاجت مرا با خجسته‌ترين فيروزىها برآورده فرما ، و در راه رستگارى و سعادت قرارم ده ، و با اميدوارى به مددت سينه‌ام را گشادگى بخش ، و كارم را در امور خير آسان گردان و با رسيدن به آنچه آرزو دارم ، دست‌يابى به اميدم را برايم محقق فرما . بار خداوندا ، با برآوردن حاجتم ، مرا به خواسته‌ام برسان و آن را تحقق بخش و به كرمت و با اجابت گوارا و موهبت‌هاى كامل خود ، مرا از نوميدى و نامرادى و دلسرد شدن در پناه گير . خداوندگارا ، تو صاحب بخشش‌هاى فراوان هستى ، و [ چون وعده دهى ] بدان وفا كنى ، و تو بر هر چيز توانايى و به هرچيز احاطه دارى ، و از بندگانت آگاهى و [ اعمال آنان را ] مىبينى .