جزعه على صبره حبط أجره و نعوذ بالله من ذلك » ؛ « 1 »
جانها و اموال ما از مواهب و دهشهاى گواراى الهى و امانت او [ در دست ما ] ست كه [ ما را با ] بخشى از آنها در شادمانىها بهرهمند مىكند و آنچه از آن [ اموال و جان ] ها ستانده [ و ربوده ] شود اجر و پاداشى دارد . بنابراين هركسى [ در مصيبتها ] بيتابىاش بر صبورىاش چيرگى يابد ، پاداش خود را بر باد داده است و از چنين امرى به خدا پناه مىبريم .
4 . نيز فرموده است : « من شهد أمرا فكرهه كان كمن غاب عنه ، و من غاب عن أمر فرضيه كان كمن شهده » ؛ « 2 »
هركس شاهد امرى ( كارى پسنديده يا ناپسند ) باشد و آن را ناخوش دارد ، چنان است كه از آن دورى جسته است و هركسى امرى را نبيند ، اما از آن خشنود باشد ، چنان است كه آن را ديده [ و در آن شريك ] باشد .
5 . همچنين فرمود : « من أصغى إلى ناطق فقد عبده ، فإن كان الناطق عن الله فقد عبد الله ، و إن كان الناطق ينطق عن لسان إبليس فقد عبد إبليس » ؛ « 3 »
هركس به سخن گويندهاى گوش فرا دهد ، سر به بندگى او نهاده است . حال اگر گوينده سخن خدا را بازگويد ، شنونده بندگى خدا كرده و اگر گوينده ، سخنان شيطان [ پسندانه ] بر زبان آورد ، شنونده ، شيطان را بندگى كرده است .
6 . در روزى كه ابو جعفر عليه السّلام با ام الفضل دختر مأمون ازدواج كرد ، ابو هاشم جعفرى به حضرتش گفت : بركت اين روز بس فراوان و بزرگ است !
امام عليه السّلام فرمود : اى ابو هاشم ، بركات خدا در اين روز براى ما بزرگ و فراوان گرديد ؟ !
گفتم : آرى ، سرورم . دربارهء اين روز چه بگويم ؟
هامش
( 1 ) . همانجا .
( 2 ) . همان / 336 .
( 3 ) . همانجا .