فروع آن براى ما بازگويى تا حكم آن را بدانيم و بهرهمند شويم .
ابو جعفر عليه السّلام فرمود : هرگاه محرم در غير حرم ، پرندهاى بزرگ ( بالغ ) بكشد ، يك گوسفند و اگر در حرم باشد دو گوسفند قربانى كند . اگر جوجهء پرنده را در غير حرم بكشد ، برّهاى كه از شير گرفته شده باشد و اگر در حرم بكشد برهاى قربانى كند و قيمت جوجهء پرنده بر عهدهء اوست . اگر صيد حيوان وحشى باشد ، مانند الاغ وحشى ، يك گاو ، اگر صيد ، شترمرغ باشد يك شتر و اگر صيد ، آهو باشد يك گوسفند قربانى كند . هرگاه در حرم يكى از موارد ياد شده را صيد كند ، كفارهء او دو برابر مىشود و بايد آن را به كعبه ( مكه ) برساند .
هرگاه محرم حيوانى را بكشد كه بايد « هدى » ( گوسفندى كه به مكه مىبرند ) بدهد و در احرام حج باشد ، بايد آن را در منى و اگر در احرام عمره باشد در مكه سر ببرد . كفارهء عالم و جاهل در مورد صيد يكسان است . در مورد كسى كه در كشتن تعمد داشته مرتكب گناه نيز شده ، اما در مورد كشتن به خطا گناهى بر محرم نيست . كفارهء انسان آزاد بر خود او و كفارهء بنده بر عهدهء مولاى اوست و اگر كودك حيوانى را بكشد كفاره ندارد و كفارهء او بر بزرگ ( ولى ) او واجب است . اگر محرم از كشتن حيوانى در حال احرام پشيمان شده باشد ، در آخرت كيفر ندارد ، اما آنكه پشيمان نباشد در آخرت كيفر خواهد شد .
مأمون گفت : احسنت اى ابو جعفر ، خدا براى تو خوش خواهد و بر تو نيكى فرستد ! به جاست همانطور كه يحيى از تو مسألهاى پرسيد ، تو نيز از او سؤال كنى .
ابو جعفر عليه السّلام به يحيى گفت : سؤال كنم ؟
يحيى گفت : فدايت شوم ، اختيار با شماست و اگر توانستم ، پاسخ مىدهم و در غير اين صورت بر دانشم افزوده مىشود .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 159
مساهمون: منذر حكيم
ص١٥٩