ارث برده [ و از اين جهت ] و براساس آيهء قبلى مورد حسادت واقع شدند .
« ملك » بزرگى كه آيهء قبلى از آن نام برده نيز همان فرمانبردارى از اين برگزيدگان پاك مىباشد .
عالمان پرسيدند : آيا خداوند « برگزيدگى » را در كتاب خود تفسير كرده است ؟
امام عليه السّلام فرمود : [ خداوند ، ] برگزيدگى را تنها به صورت صريح و ظاهرى در دوازده جاى قرآن تفسير نموده است :
نخست : آنجا كه مىفرمايد :
« وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
« 1 » ؛ و خويشان نزديكت را هشدار ده » ( يعنى ، قبيلهء مخلص خويش را هشدار ده ) . « أبىّ بن كعب » اين آيه را چنين خوانده و در قرآن جمعآورى شده توسط « عبد اللّه بن مسعود » نيز چنين ثبت شده بود ، اما « عثمان بن عفان » كه از او خواسته بود قرآن را گردآورى كند ، اين تفسير را از آن حذف كرد . اين فرمان خدا كه در آن ، خاندان [ پيامبر ] را مورد توجه قرار داد ، منزلتى بلند ، فضلى سترگ و شرافتى بس و الا براى ايشان به شمار مىرود .
دوم : اينكه خداوند مىفرمايد :
« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
« 2 » ؛ خدا فقط مىخواهد آلودگى را از شما خاندان [ پيامبر ] بزدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند » . اين فضيلت آنچنان روشن و آشكار است كه هيچ معاندى آن را انكار نمىكند .
سوم : زمانى بود كه خداوند پاكان خلقش را از ديگران متمايز كرد [ و باز شناسانده ] ، پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را مخاطب آيهء « ابتهال » قرار داد و فرمود :
« فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ
هامش
( 1 ) . شعراء / 214 .
( 2 ) . احزاب / 33 .