بخش نخست ويژگىهاى عصر امام كاظم عليه السّلام
منصور عباسى پس از بهشهادت رساندن امام صادق عليه السّلام و سركوب قيامها و انقلاب علويان در روزگار خود ، نه تنها سياست جبارانهء خود را نسبت به علويان تغيير نداد ، بلكه درحالىكه ترسى از ايشان بر زندگى او سايه افكنده بود ، با سينهاى آكنده از كينه و دشمنى اين خاندان ، شيوهء خود را پى گرفت و عرصه را بر آنان به شدت تنگ كرد . بيگناهان را به سياهچالها افكنده ، زندان را بر سر ايشان ويران مىكرد و برخى را زندهزنده در ميان ستونها قرار مىداد .
جاسوسانى را گمارد تا او را از تمام فعاليتهاى علويان باخبر كنند . آنان نيز به منظور جلبنظر خليفه و خوش خدمتى هرحركتى را كه از علويان مىديدند پس از تحريف و دروغسازى به اطلاع خليفه مىرساندند .
از ديگر سو ، منصور جريانهاى الحادى ، مانند غلات و زنديقان را آزاد گذارده بود تا در ميان مردم نفوذ فكرى كرده ، آنان را به گمراهى كشيده و از مسير اهل بيت عليهم السّلام منحرف كنند . او همچنين برخى از عالمان سست عنصر را به خود نزديك كرد تا مهر تأييدى بر حكومت او باشند و به آن مشروعيت دينى بخشند . وضع حاكم بر آن روزگار را و نيز بيم و هراسى كه بر آن دوره سايه