تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 325

مساهمون:

ص٣٢٥
13 . مردى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد : من لباس خود را به شخص غير مسلمان ذمّى عاريه مىدهم . مىدانم كه او شراب مىخورد و از گوشت خوك استفاده مىكند . هنگامى كه او پيراهن مرا به من برمىگرداند قبل از اينكه آن را بپوشم و در آن نماز بخوانم ، آيا واجب است كه آن را بشويم ؟ امام صادق عليه السّلام پاسخ دادند : در آن نماز بخوان و آن را نشوى ، بخاطر اينكه تو آن را به صورت پاك به او عاريه داده‌اى و الآن يقين ندارى كه آيا او آن را نجس كرده است يا نه . پس اگر در آن نماز بخوانى اشكالى ندارد مگر اينكه يقين به نجس بودن آن پيدا كنى . 14 . امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : هر نمازى دو وقت دارد و برترين آن‌ها اول وقت است . 15 . امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : همانا كه نافله به منزلهء هديه‌اى است كه به خداوند مىدهى . پس هر زمانى كه آن را بدهى قبول مىشود . 16 . امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : « السجود لا يجوز إلّا على الأرض أو على ما أنبتت الأرض إلّا ما أكل أو لبس » ؛ سجده جز بر زمين و يا آنچه از زمين مىرويد جايز نيست و آنچه از زمين مىرويد اگر خوردنى يا پوشيدنى باشد ، باز هم سجده بر آن جايز نيست . 17 . و آن حضرت فرموده‌اند : « من صلّى الصلوات الخمس جماعة ، فظنوا به كلّ خير » ؛ هركس كه نمازهاى پنجگانه‌اش را به جماعت بخواند ، همه‌گونه ظنّ و گمان خوبى به او ببريد « 1 » . 18 . از امام صادق عليه السّلام در رابطهء با خواندن حمد و سوره توسّط مأموم در
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ج 5 ، كتاب الصّلاة ، ابواب صلاة الجماعة ، باب 1 ( باب تأكّد استحبابها فى الفرائض و عدم وجوبها فيما ادل جمعة و العيدين ) .