امام باقر عليه السّلام در پاسخ او فرمودند : آن پولها را به شهرى بفرست كه چنين اشخاصى در آن باشند و اين پول به آنها پرداخت شود ، امّا اين پول را به كسانى نپرداز كه اگر فردا آنان را به امر ولايت خود خواندى ، تو را اجابت نكنند « 1 » .
آن حضرت همچنين فرمودهاند : محلّ مصرف زكات تنها كسانى هستند كه معتقد به ولايت اهل بيت عليهم السّلام باشند « 2 » .
امام باقر عليه السّلام در مرحلهء پرداخت زكات نيز مهاجران و كسانى را كه از نظر عقل و انديشه و همچنين از نظر فكر بر ديگران برترى دارند ، بر ديگران مقدّم داشته است . هنگامى كه از آن حضرت در رابطه با كيفيّت پرداخت زكات سؤال شد ، در پاسخ فرمودند : آن را به نسبت سابقهاى كه آنان در هجرت در راه دين ، عقل و فقه دارند به آنها بپرداز « 3 » .
امّا در رابطه با آزاد كردن بندگان و آن سهم از زكات كه مربوط به نزديك كردن و پيوند دلها مىباشد ، بنابر قول مشهور ، وابستگى به گروه صالح در آن شرط نيست .
زكات واجب مخصوص نيازمندان و از كار افتادگان است و سزاوار نيست به كسانى كه اينچنين نيستند پرداخت شود . امام باقر عليه السّلام در اين رابطه فرمودهاند :
صدقه براى كسى كه داراى حرفه است ، همچنين براى كسى كه داراى عقل سليم و بدن سالم و قوى مىباشد ، حلال نيست . پس از آن بپرهيزيد « 4 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين طبقات مستحقّ زكات و اوصاف آنها را بيان نمودهاند . آن حضرت فرمودهاند :
هامش
( 1 ) . كافى 3 / 555 .
( 2 ) . كافى 3 / 545 .
( 3 ) . كافى 3 / 549 .
( 4 ) . وسائل الشّيعه 9 / 231 .