تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 67

مساهمون:

ص٦٧
بيمارى افتاده بود ، عده‌اى از پياده‌نظام كه همراه شمر بودند به او گفتند : آيا اين بيمار را نمىكشى ؟ من گفتم : سبحان الله آيا كودكان را مىكشند ؟ ! همانا كه اين كودك بيمارى بيش نيست كه بيمارى او زنده نخواهدش گذاشت و آنقدر از اين كلمات گفتم تا آنان را از قتل او منصرف كردم . در اين هنگام عمر بن سعد پيش آمد زنان شيون كرده و گريه سر دادند عمر سعد خطاب به سپاهيان گفت : كسى از شما به خيمه اين زنان داخل نشود و معترض اين جوان مريض نشويد . . . هركه از آنان متاعى برده است به آنان بازگرداند ، ولى به خدا قسم كسى چيزى بازنگرداند « 1 » . بدين سان امام سجاد عليه السّلام با پدرش امام حسين عليه السّلام در جهاد با طاغوت مشاركت داشت ولى خداوند شهادت به همراه پدر ، برادران ، اهلبيت و اصحاب پاك او را روزى وى نساخت و خداوند متعال او را براى عهده‌دارى رهبرى امت بعد از پدر حفظ كرد تا به وظيفه خطير حراست از سنت جدش از دست گستاخان شرور و غصب گمراهان ياوه‌سرا و جرياناتى كه بر تمدن اسلام داخل شده و در حال گسترش و انتشار سريع بودند بپردازد .
هامش
( 1 ) . ارشاد 112 / 2 ، ابى مخنف وقعة الطف / 256 ، 257 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 67 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى