امام حسين عليه السّلام جواب نامههاى آنان را به همراه پسر عموى خود مسلم بن عقيل به كوفه فرستاد ، كوفيان دور مسلم را گرفته مقدمش را گرامى داشتند و دوباره بر اين مطلب تاكيد كردند كه براى جنگ با ستمگران شام تحت رهبرى امام حسين عليه السّلام آمادگى كامل دارند ، مسلم نيز نامهاى براى امام حسين عليه السّلام نوشت و در آن توضيح داد كه در كوفه يكصد هزار مرد هستند كه بر يارى امام تعهد كرده و بر لزوم آمدن سريع آن حضرت به كوفه تأكيد دارند .
اما آنچه باعث وحشت بود اين بود كه در همان زمان نامههايى از كوفه به شام فرستاده مىشد و بر اين موضوع تأكيد مىكرد كه اگر يزيد قصد تسلط بر كوفه را دارد بايد حاكم مقتدرى را براى كوفه بفرستد چون نعمان بن بشير در رويارويى با حوادث از خود ضعف نشان داده و توان مقابله با آن را ندارد .
يزيد با مستشار رومى خود « سرجون » در اينباره به بحث پرداخت و او پيشنهاد كرد كه عبيد الله بن زياد را به حكومت كوفه منصوب نمايد ، به مجرد رسيدن عبيد الله بن زياد به كوفه ، كوفيان دور مسلم را خالى كرده و به ابن زياد امكان كشتن مسلم و ميزبان او هانى بن عروه را دادند ، از ديگر سوى نيز امام حسين عليه السّلام با خانواده و تعدادى از ياران خود در راه آمدن به عراق بود و در تمام اين شرايط صعب و دشوار تا رسيدن به عراق ، امام زين العابدين عليه السّلام نيز هميشه به همراه پدر بود « 1 » .
هامش
( 1 ) . اخبار مسند و موثق اين حوادث در وقعة الطف نوشته ابو مخنف / 70 - 141 تحقيق محمد هادى يوسفى غروى .